Hammurabi nedir?

Birinci Babil Hanedanının altıncı kralı. Hammurabi (M.Ö. 1728-1686), krallık varisi olmak için mücadele eden koalisyonlardan birinin lideridir. Zamanla hakimiyeti eline alan Hammurabi, komşuları Larsa, Mari ve Asur’a hakimiyetini kabul ettirmek için uzun süre savaştı. M.Ö. 1770’te Babil ülkesinde birliği sağladı. Bütün Mezopotamya’da hakim olup, Suriye ve Elam bölgelerini içine alan bir imparatorluk kurdu. Hakimiyeti altındaki Babilliler, Amurriler, Akkadlar ve Sümerlileri bir millet haline getirmeye, dil, kültür ve hukuk birliği içinde yoğurmaya çalıştıhammurabi

Hammurabi, ülkede merkezi bir idare kurmak için memur sayısını arttırıp, sürekli ve resmi yazışma usulünü başlattı. Kendisini kutsallaştırıp, "Kralların tanrısı" ünvanını aldı. Hammurabi’nin asıl ünü devlet adamı ve teşkilatçılığından ziyade yaptığı kanunlardan gelir. Hammurabi Kanunları mülkiyet, sosyal sınıflar, aile ve ceza hukukundan bahseder. Akkad dilinde yazılıp, eski kanunların sistemleştirilip, yazılmasından meydana gelen Hammurabi Kanunları 1902 yılında Fransızlar tarafından Sus şehrinde bulunup, Loure Müzesine taşındı. Dikme taşın ön ve arka yüzlerine çivi yazısıyla yontulan Hammurabi Kanunları iki yüz seksen iki maddeden meydana gelmektedir.

Hammurabi, kanunları toplumun hakları ve sorumlulukları açısından üç sınıfa ayırmaktaydı. Bunlar avilum (üstün, asil insan), meşkenum (orta sıradan insan) ve vardum (köle) idi. Yaralama olaylarında şiddet avilum’a yönelikse suçlu daha sert bir biçimde, meşkenum’a yönelikse normal, vardum’a yönelikse çok hafif olarak cezalandırılırdı. Suçu işleyen avilum ise daha çok ağır tazminat cezalarına çarptırılır, meşkenum ve vardum ise idam, hapis veya ağır dayak cezalarına maruz kalırdı.

--Reklam--